Vrouwen in kerkelijke ambten

In de Gereformeerde Kerkbode Noorden, 08/02/14 schrijft Ds. S.M. Alserda over het rapport van het generale deputaatschap 'M/V in de kerk' aan de GS Ede 2014, het stuk is te lezen op de website Eeninwaarheid. In het rapport wordt gepleit voor de openstelling van de kerkelijke ambten voor vrouwen. Ds. Alserda verzet zich hier terecht tegen en komt met op zich goede argumenten vanuit de H. Schrift. Toch merkte ik bij het lezen hiervan dat hij zich verdedigt met een sterke handicap, hij mist namelijk de Traditie en het Leergezag als pijlers voor het Bijbelse standpunt. De moeilijkheid is nu eenmaal dat veel punten in de H. Schrift niet zo eenduidig en scherp vastgelegd zijn, er is heel vaak ruimte voor interpretatie. Voor de katholiek is dat geen probleem, hij is immers gehouden om de H. Schrift uit te leggen in lijn met de Traditie en het Leergezag. De protestant mist dit houvast en moet het met de H. Schrift alleen doen. Daarnaast is een moeilijkheid het feit dat er geen lijst met hermeneutische regels in de H. Schrift staat, het is dus niet zo duidelijk welke regels je moet hanteren bij het uitleggen van de H. Schrift. Ik krijg de indruk dat ds. Alserda stiekem de Traditie toch als argument gebruikt, dat doet hij door te zeggen dat de visie van deputaten “een breuk met de Kerk van alle eeuwen” is. Dat is natuurlijk waar, maar is geen argumentatie op basis van Sola Scriptura.
Omdat protestanten dit houvast van Traditie en Leergezag missen lopen ze op den duur allemaal het gevaar om te vallen voor de verleidingen van het modernisme en de vrijzinnigheid. De H. Rooms Katholieke Kerk is hiertegen de enige remedie. Zoals mooi uitgedrukt in een gedicht van Hans Schouten:

‘k Vloek de Kerk van Engeland stijf,
want: zij mijteren het wijf.
Wie kan zoiets zots verzinnen:
priesteressen – bisschoppinnen!
En intussen vloeien stromen
naar de Moederkerk van Rome,
die – hoe hoog de golven slaan –
weet haar mannetje te staan.

Sola Scriptura ter discussie in Reformatorische kring

In het Reformatorisch Dagblad is de afgelopen weken een hele discussie over het Sola Scritura principe ontstaan. Het Gereformeerde-Lutherse principe waarbij er vanuit gegaan wordt dat alleen de H. Schrift (Bijbel) genoeg is voor ons geloof en dat daarnaast niet ook nog de Traditie nodig is als kenbron van ons geloof.

Met name prof. dr. Henk van den Belt heeft kritiek op het in extreme vorm vasthouden aan het Sola Scriptura. Andere schrijvers verdedigen dit principe juist met hand en tand. Hier de links naar de discussie in het Reformatorisch Dagblad :

”Sola scriptura” waardevol als belijdenis over de Schrift

Sola scriptura dekt de lading slecht

”Sola scriptura” goede term voor unieke gezag van de Schrift

”Sola scriptura” goede term voor gereformeerde Schriftvisie

„Bijbel niet enige, maar wel laatste autoriteit”

Dr. Maarten Wisse: Maak van Schrift geen gesneden beeld

En hier een overzicht met de artikelen die ik over dit onderwerp geschreven/vertaald heb:

http://verbond.blogspot.nl/2010/07/schrift-en-traditie.html

Leest u en oordeelt u zelf.

Heiligverklaringen Rome niet in strijd met de H. Schrift

We verwezen al eerder naar een goede bijdrage van Joël Valk, die reageerde op een artikel van ds. L.J. Geluk die In het Reformatorisch Dagblad schreef over de heiligverklaringen van twee pausen. Ds. Geluk geeft nu weer een reactie op het artikel van Joël Valk, hier een bespreking van dit artikel.

Het klopt dat Rome niet aanspreekbaar is op het Sola Scriptura, omdat ze dit ‘dogma’ niet accepteert. Het grote probleem met het Sola Scriptura is dat het niet in de Bijbel staat. Geen enkele tekst in de Bijbel zegt ons dat we alle zaken omtrent ons geloof enkel en alleen mogen baseren op wat in de H. Schrift staat. Sterker nog de H. Schrift geeft duidelijk aan dat de Traditie en het Leergezag eveneens richting geven aan ons geloof. Deze andere twee pijlers zijn dus ook gezaghebbend, net als de H. Schrift. Ds. Geluk daag ik uit om één Bijbeltekst te noemen waarin het Sola Scritura geleerd wordt. Natuurlijk zijn er teksten waarin geleerd wordt dat de H. Schrift geïnspireerd is, en dat aanvaarden katholieken van harte. En er zijn teksten waarin blijkt dat Gods woord gezaghebbend is voor ons geloof en dat wij ons leven daarnaar moeten richten. Enzovoorts. Maar nergens staat dat we ons geloof op de H. Schrift alleen mogen baseren.

Dat de heiligen voorbede voor ons doen staat wel degelijk in de H. Schrift, zie bijv. Open. 8: “En er kwam een andere engel, en stond aan het altaar, hebbende een gouden wierookvat; en hem werd veel reukwerks gegeven, opdat hij het met de gebeden aller heiligen zou leggen op het gouden altaar, dat voor den troon is. En de rook des reukwerks, met de gebeden der heiligen, ging op van de hand des engels voor God.” (vers 3 en 4, zie ook Open. 5: 8). Ook het feit dat we eer moeten brengen aan de heiligen die ons zijn voorgegaan is geheel Bijbels. Essentieel onderdeel van de katholieke heiligenverering is dat we de heiligen moeten navolgen, omdat ze een goed voorbeeld van een heilig leven hebben gegeven. Dat leren we o.a. van de H. apostel Paulus, die immers zegt dat we hem moeten navolgen. Zo zegt hij: “Weest mijn navolgers, gelijkerwijs ook ik van Christus.” (1 Kor. 11: 1). Opvallend is dat er niet staat dat we navolgers van Christus moeten zijn, maar navolgers van Paulus! En dat omdat hij (Paulus) Christus navolgt (zie ook Fil. 3: 17; 1 Tess. 1: 6; 1 Kor. 4: 16). Het eren van hen die ons voorgegaan zijn wordt ook duidelijk geleerd in de H. Schrift, zo staat in de Hebreeënbrief: “Gedenkt uwer voorgangeren, die u het Woord Gods gesproken hebben; en volgt hun geloof na, aanschouwende de uitkomst hunner wandeling.”( Hebr. 13: 7).

Verder ergert ds. Geluk zich: “In de tweede plaats betekent ”oecumene” voor Rome niet een serieus, luisterend gesprek met andere (wereld)kerken, maar het voortdurend poneren dat alleen zij de ware kerk is en beslist wat waarheid is.” Het is toch zeer wel mogelijk om een serieus en luisterend gesprek te hebben, terwijl je tegelijkertijd vasthoud aan een bepaalde waarheid die absoluut is. Zo kan ds. Geluk toch ook een serieus en luisterend gesprek hebben met een ongelovige, terwijl hij uitgaat van de absolute waarheid dat God bestaat en ons geschapen heeft. Verder leert de H. Schrift heel duidelijke dat het de Kerk is die pijler en fundament is van de waarheid (1 Tim. 3: 15), niet gek dus dat de katholieke Kerk er vanuit gaat dat ze de waarheid bezit.

Tenslotte noemt ds. Geluk nog de vergoddelijking van Maria, nu daarop kan de reactie kort zijn. De Katholieke Kerk vergoddelijkt Maria niet. Er is een wezenlijk verschil tussen vereren en aanbidden, dat laatste komt alleen God toe, het eerste is iets dat ook gegeven kan worden aan mensen die eer verdienen. En Maria zelf heeft toch zelf in haar Magnificat gezegd dat alle geslachten haar zalig prijzen, nu dat is wat katholieken  en dat is wat katholieken doen en het is iets waar ds. Geluk zijn handen niet aan lijkt te willen branden.

Een verwerping van het Sola Scriptura (alleen de H. Schrift) in 10 stappen

Door Dave Armstrong, Catholic.com

1. Sola Scriptura wordt niet in de Bijbel geleerd

Katholieken zijn het met Protestanten eens dat de Bijbel een “maatstaf van de waarheid” is – zelfs de meest vooraanstaande, maar niet in die zin dat de bindende autoriteit van de authentieke apostolische Traditie en de Kerk tegengesproken worden.

De Bijbel leert dat niet. Katholieken zijn het ermee eens dat de Bijbel inhoudelijk gezien afdoende is. Met andere woorden, in deze visie kan elke echte doctrine teruggevonden worden in de Bijbel. Al was het maar impliciet en indirect door deductie. Maar geen enkele Bijbelse passage leert dat de Schrift de formele autoriteit is, of regel van het geloof, los van de Kerk en de Traditie. Sola Scriptura kan zelfs niet afgeleid worden uit impliciete Bijbelpassages.

2. “Het Woord van God" verwijst ook naar de mondelinge overlevering

Wanneer de Heilige Schrift spreekt over “het woord” verwijst dit vaak naar de mondelinge verkondiging van profeten of apostelen. Wat de profeten spraken was het woord van God, ongeacht of hun uitspraken later als geschreven H. Schrift werden opgenomen. Dat lezen we bijvoorbeeld in Jeremia:

“Van het dertiende jaar van Josía, de zoon van Amon, de koning van Juda, tot op deze dag toe (dit is het drie en twintigste jaar) is het woord des HEEREN tot mij geschied; en ik heb tot u gesproken, vroeg op zijnde en sprekende, maar gij hebt niet gehoord…..

Maar gij hebt naar Mij niet gehoord, spreekt de HEERE; opdat gij Mij vertoornde door het werk uwer handen, uzelf ten kwade. Daarom, zo zegt de HEERE der heerscharen: Omdat gij Mijn woorden niet hebt gehoord;”

(Jer 25:3,7-8)

Laat Schriftgebruik transparant zijn

dr. P. M. Wisse, universitair docent dogmatiek en oecumene aan de Vrije Universiteit in Amsterdam in het Reformatorisch Dagblad

“Verder vraag ik me af of dat geloof een geloof is in een boek, of in de God van dat boek. Ik houd het graag op het laatste. Dan kan het toch niet zo zijn dat iets dat werkelijk zó niet in dat boek staat, het sola Scriptura uit de Reformatie, de enige manier is waarop dat godsvertrouwen vorm kan krijgen?

….

Het is een wijdverbreide praktijk om over geloofsstandpunten te discussiëren in termen van ”Bijbels” of ”on-Bijbels”. Het ver­velende daarvan is dat, wil je je punt kunnen maken, je je eigen rol bij het interpreteren van die Bijbel even tussen haakjes moet zetten. Je moet doen alsof jouw uitleg van de Bijbel de enige juiste is…. Dat tussen haakjes zetten van je eigen rol lijkt mij onhoudbaar, omdat in de praktijk blijkt dat die rol er altijd is. Dat tussen haakjes zetten is ook onvruchtbaar.”

Volgens de Schrift

Door Tim Staples, Catholic.com

“Wanneer een leer niet expliciet in de Bijbel staat, aanvaarden we die niet als doctrine!” Deze overtuiging, die bekend staat onder de naam Sola Scriptura, was een centraal element van alles wat ik als Protestant geloofde. Dit fundament voor de Protestantse leer stelt dat de H. Schrift alleen bepalend is voor het geloof en de moraal van Christenen. Toen ik twintig jaar geleden dieper in deze materie dook, om deze te verdedigen tegenover het Katholicisme, kwam ik erachter dat er geen uniforme definitie van deze leer bestaat bij Protestantse dominees en ik vond geen boek dat het mij duidelijk kon uitleggen.

Protestantse verdediging van het gezin is zwak

De Katholieke natuurwet traditie was een van de eerste zaken in het katholieke geloof die mij zeer aansprak. Ik vertaalde een artikel van Budziszewski over het doel van de seksualiteit. Onderstaand een samenvatting van een boeiend artikel van David Anders, waarin hij aantoont dat de Protestantse verdediging van het gezin in het debat rond acceptatie van homo-huwelijken zwak is, doordat ze de natuurwet traditie niet kennen. De meeste (orthodoxe) protestanten zijn tegen de invoering van het homo-huwelijk, ze zien het huwelijk als een instelling van God die beschermd moet worden. Katholieken zijn het hiermee eens, maar ze kiezen een heel andere benadering om hun stelling te onderbouwen. Er zijn grofweg twee benaderingswijzen:

1. Onze rechten komen spontaan voort uit de menselijke natuur en zijn door het verstand te kennen, en moeten door de staat erkend worden.
2. Rechten zijn in wezen privileges gegeven door een gevolmachtigde hoogste wetgevende macht.

Reactie op - Session 2 - Sola Scriptura

Study By: Michael Patton

Het moet gezegd worden dat de twee heren die deze les verzorgen een eerlijk beeld proberen te geven van het standpunt van de Katholieke Kerk. Daarin zijn ze vrij goed geslaagd. De weerlegging van het Katholieke standpunt is minder overtuigend. Onderstaand een reactie.

Het eerste argument van Katholieken tegen het Sola Scriptura dat ze noemen is het feit dat in diverse teksten staat dat lang niet alles van wat Jezus gedaan heeft in de Bijbel opgenomen is (o.a. Joh. 21,25). Er is dus informatie over Jezus woorden en daden beschikbaar buiten de Bijbel om. Dit inderdaad niet een heel erg sterk argument tegen het Sola Scripture, omdat je evenzeer kunt zeggen dat het in de Bijbel staat omdat God dat blijkbaar voor ons geloof niet nodig vond. Maar het is wel opvallend dat de Bijbel (bewust) onvolledig is en dat een aantal geloofspunten pas duidelijk worden vanuit een bepaalde interpretatie. Zo staat er niet expliciet dat kinderen gedoopt worden, staat er niet dat God Drie-enig is, staat er niet hoe het Avondmaal exact gevierd moet worden, Paulus geeft alleen correcties op een reeds bestaande praktijk (bijv. in 1 Kor 11). Daaruit blijkt wel dat al vanaf het eerste begin de Bijbel aangevuld en geïnterpreteerd werd met behulp van de Traditie.

Sola Scriptura in Hand. 17 ?

Hand. 17: 10-13
En de broeders zonden terstond des nachts Paulus en Silas weg naar Beréa; welke, daar gekomen zijnde, gingen heen naar de synagoge der Joden;
En dezen waren edeler, dan die te Thessaloníca waren, als die het woord ontvingen met alle toegenegenheid, onderzoekende dagelijks de Schriften, of deze dingen alzo waren.
Velen dan uit hen geloofden, en van de Griekse eerlijke vrouwen en van de mannen niet weinige.
Maar als de Joden van Thessaloníca verstonden, dat het Woord Gods ook te Beréa van Paulus verkondigd werd, kwamen zij ook daar en bewogen de scharen. 
Dit Bijbelgedeelte wordt vaak gebruikt als een bewijstekst voor het Sola Scripture, de idee dat het geloof en de dogma's van het geloof uitsluitend op de Bijbel gebaseerd mogen zijn en niet op het Leergezag en de Traditie. Het Sola Scriptura is een van de vijf pijlers onder het protestantisme.

In dit Bijbelgedeelte wordt het verschil benadrukt tussen de gelovigen van Beréa en die van Thessaloníca. Wat is nu het verschil tussen die twee groepen? Niet dat de ene groep de Schriften onderzoekt en de andere groep niet. Maar het verschil zit hem erin dat de ene groep met toegenegenheid luistert, met een open en ontvankelijk hart en de andere groep niet.

Het is ook niet zo dat ze geheel de prediking van Paulus langs de meetlat van de Bijbel legden, immers alles wat Paulus zei over Jezus en zijn optreden op aarde stond helemaal niet in de Bijbel (het Nieuwe Testament was er nog niet). Ze konden alleen maar nagaan of de boeken van het Oude Testament inderdaad de Christus aankondigden, zoals Paulus daarover sprak. De rest van de verkondiging namen ze op gezag van Paulus aan, omdat hij een door God gezonden apostel was.