“Kardinaal Eijk is er duidelijk over: de geloofswaarheden
die het concilie van Trente in de 16e eeuw vaststelde, zijn nog „onverkort” van
kracht. En dat geldt ook voor de vervloekingen die de kerkvergadering uitsprak
over degenen die deze leerstukken verwerpen. Zoals de protestanten.” Zo begint een
artikel in het Reformatorisch Dagblad van 16 januari. De kardinaal is in
dit artikel duidelijk en eerlijk tegenover protestanten. Heel vaak zie je dat
bisschoppen en priesters de verschillen verbloemen en de veroordelingen van het
concilie van Trente wegmoffelen als tijdgebonden en niet meer zo relevant. En
dan is het een verademing om de heldere en eerlijke verhandeling van kardinaal
Eijk te lezen. En reactie vanuit de oecumenische hoek bleef niet uit. Hendro
Munsterman schreef: “Ik kan niet anders dan vaststellen dat kardinaal Eijk
– met alle respect die ik voor zijn persoon en ambt heb – zijn huiswerk gewoon
nog een keer over moet doen. Hij is gewoon niet op de hoogte van alle
theologische, historische en oecumenische vooruitgang die is geboekt en die
zulk een simplistische voorstelling van zaken onmogelijk maken als je een
beetje eerlijk wilt zijn.” Ik kan me mateloos ergeren aan dat soort hooghartige
en oppervlakkige reacties. Hooghartig omdat hij meent de kardinaal met huiswerk
terug te moeten sturen in de schoolbanken. En oppervlakkig omdat hij geen enkel
voorbeeld of bewijs noemt voor de stellingen die hij poneert. Zoals de stelling
dat het concilie van Trente in een aanzienlijk aantal zaken de Reformatie impliciet
EN expliciet gelijk zou hebben gegeven. Ja het concilie heeft het verkeerde
gebruik van bepaalde zaken aangepakt, maar heeft het wezen van bijvoorbeeld
aflaten niet aangepast. De protestanten wijzen aflaten ten enen male af. De
Katholieke Kerk heeft slecht het misbruik van aflaten veroordeeld. Verder werd
volgens Munsterman vaak veroordeeld (door Trente) wat helemaal niet beleden
werd door de ‘overkant’ (de protestanten). Nu kun je sowieso moeilijk
vaststellen wat de protestanten nu eigenlijk belijden, aangezien er ze vele kerken
en predikers zijn die allemaal iets anders belijden. Maar daarnaast heeft
Trente wel degelijk veroordeeld wat door vele protestanten beleden werd en
wordt. Daarmee is tegelijk duidelijk dat dit concilie, zoals de kardinaal ook
zegt, nog steeds ten volle actueel is.
Blog waarop veel voorkomende vragen die protestanten hebben over het rooms katholieke geloof beantwoord worden. Met veel bekeringsverhalen. En uitleg over hoe je katholiek wordt.
Posts tonen met het label oecumene. Alle posts tonen
Posts tonen met het label oecumene. Alle posts tonen
zondag 19 januari 2014
vrijdag 11 januari 2013
Roomse claim op webextensie .catholic terecht
In het Reformatorisch Dagblad staat een artikel dat een reactie is op de claim van de Rooms Katholieke Kerk op de webextensie .catholic. De schrijver van het artikel, dr. H. Kronenburg, vindt deze claim onterecht. Hij zegt o.a.: “Ik kan hier niet anders dan er een bewuste of onbewuste digitale machtsgreep in zien. Het is weer het oude liedje: een kerk die slechts één tak vormt van de ene heilige katholieke en apostolische kerk, namelijk de rooms-katholieke, eigent zich iets toe wat toekomt aan de kerk van Christus in haar geheel, zoals die beleden wordt in de geloofsbelijdenis van Nicea-Constantinopel (381).“ Inderdaad, de achterliggende gedachte is dat er slechts één Kerk is, die ongedeeld is en staat onder de geestelijke leiding van de Paus in Rome. Alles wat daarbuiten ligt maakt ten onrechte aanspraak op de naam Kerk.
Dr. Kronenburg vindt de onderbouwing van de Katholieke Kerk zwak: “Men beroept zich voor deze interpretatie op vroegchristelijke kerkvaders als Ignatius van Antiochië (ca 110 na Chr.), Clemens van Alexandrië (derde eeuw) en Cyrillus van Jeruzalem (vierde eeuw). Dat is echter ten onrechte. Genoemde kerkvaders legden nog geen verband tussen de naam katholiek en de paus van Rome.” Laten we nagaan of deze kritiek van Reformatorische zijde gerechtvaardigd is.
Dr. Kronenburg vindt de onderbouwing van de Katholieke Kerk zwak: “Men beroept zich voor deze interpretatie op vroegchristelijke kerkvaders als Ignatius van Antiochië (ca 110 na Chr.), Clemens van Alexandrië (derde eeuw) en Cyrillus van Jeruzalem (vierde eeuw). Dat is echter ten onrechte. Genoemde kerkvaders legden nog geen verband tussen de naam katholiek en de paus van Rome.” Laten we nagaan of deze kritiek van Reformatorische zijde gerechtvaardigd is.
woensdag 3 oktober 2012
Reactie op – Wij Kiezen voor Eenheid’_2
Hierbij een aanvullende reactie
op het initiatief van de groep “Wij Kiezen voor Eenheid”.
Op de website Wij Kiezen voor Eenheid
worden bepaalde zonden genoemd waarvoor men zich wil verootmoedigen. Hierbij
puntsgewijs een reactie op het eerste deel.
Zonde beleden door Wij Kiezen voor Eenheid
|
Reactie weblog
|
Ten onrechte mensen
geëxcommuniceerd, weggestuurd, buitengesloten
|
Dit is te vaag, wie is er
onterecht geëxcommuniceerd? Luther is wat mij betreft niet onterecht geëxcommuniceerd
hij heeft immers willens en wetens vastgehouden aan diverse ketterijen en
heeft een grote scheur in de Kerk veroorzaakt.
|
Dwalingen en ketterijen
|
Ja, maar welke dwalingen
en ketterijen, daar gaat de hele discussie nu juist over. Dit is geen
concreet belijden van zonden.
|
Afgescheiden, weggegaan, gemeenschap
gebroken
|
Dit is een zonde die
protestanten belijden? Zo ja, wanneer komen ze terug? Want oprecht berouw
betekent ook dat je die zonde niet langer doet. Van harte welkom.
|
Eigen zin doorgedreven, voor
jezelf begonnen
|
Idem.
|
Machtsmisbruik. Wereldlijke
macht misbruikt
|
Dit noemen we nu zonde en
deels is het dat ook geweest, maar grotendeels heeft dit te maken met het
ontbreken van de scheiding van Kerk en Staat in de Middeleeuwen. Daardoor
heeft de Kerk ook altijd invloed gehad op de wereldlijke macht. Dit is niet
per definitie zondig, integendeel! De huidige situatie is juist zondig waarin
gestreefd wordt naar een overheid zonder moraal en zonder Kerk.
|
Misstanden te lang laten voortduren
|
Hier is de Rooms
Katholieke Kerk schuldig aan geweest, en ze heeft dit ook beleden en vergeving
gevraagd.
|
Heilig Geest weerstaan
|
Wie, wat, hoe?
|
Hoogmoed. Ten onrechte je mening
aan de Heilige Geest toeschrijven
|
Idem
|
Zwakken in geloof niet aanvaard,
persoonlijke meningen veroordeeld (Rom.14)
|
Voorbeelden?
|
Starheid, geen ruimte voor
nieuwe ontwikkelingen geven. Niet willen toegeven
|
Zegt pas iets wanneer het
concreet is.
|
Angst voor reputatieschade,
gezichtsverlies
|
Idem
|
Geen geduld genoeg, geen gezag
meer aanvaarden
|
Hier ligt een belangrijk
punt. De protestantse visie is dat de individuele gelovige het hoogste gezag
is bij het uitleggen van de H. Schrift, en in dat opzicht willen de
protestanten geen gezag meer erkennen. Wanneer dit de zonde is die beleden
wordt dan moet je daarna het gezag wel erkennen gaan, dus terug naar Rome.
Zie dit artikel voor
onderbouwing van het individualisme van protestanten: http://verbond.blogspot.nl/2012/06/individualisme.html
|
Reactie op – Wij Kiezen voor Eenheid
Aanstaande zaterdag vind een grote manifestatie plaats in Den Haag onder de titel: ‘Wij Kiezen voor Eenheid’. Het is een nationale ontmoetingsdag voor christenen en christelijke leiders uit de volle breedte van christelijk Nederland. De dag staat in het teken van verootmoediging voor God en voor elkaar. Over deze dag heeft de voorzitter van de stuurgroep, Wilkin van de Kamp gezegd: ‘Door onze hoogmoedige en zelfingenomen houding naar elkaar hebben we onze opdracht om te getuigen van Gods liefde verwaarloosd en voelen we ons mede verantwoordelijk voor de ontkerstening van ons land.’ Op zich een mooi initiatief, streven naar eenheid, verootmoediging, maar er is wel iets grondig mis met het initiatief.
De bedoeling van de dag is dus om een teken van verootmoediging voor God en voor elkaar te geven. En dat klinkt mooi en prijzenswaardig. Maar je verootmoedigen heeft pas zin wanneer je ook concreet belijdt wat je fout gedaan hebt, wat je zonde is. En dan moet je er ook alles aan doen om zoveel als mogelijk is te herstellen. En dus niet doorgaan met zondigen.
De bedoeling van de dag is dus om een teken van verootmoediging voor God en voor elkaar te geven. En dat klinkt mooi en prijzenswaardig. Maar je verootmoedigen heeft pas zin wanneer je ook concreet belijdt wat je fout gedaan hebt, wat je zonde is. En dan moet je er ook alles aan doen om zoveel als mogelijk is te herstellen. En dus niet doorgaan met zondigen.
Abonneren op:
Posts (Atom)

