zaterdag 14 augustus 2010

Paulus zegt van het huwelijk: "Deze veborgenheid (sacramentum) is groot", is het terrecht dat Roomsen het een sacrament noemen?

Het voornaamste argument is weer de Overlevering. Voor de H. Schrift wordt naar deze tekst verwezen, maar niet omdat daar het woord "sacramentum" gebruikt wordt. De eenheid tussen man en vrouw in het huwelijk moet volgens St. Paulus in Ef. 5:31-21 even groot zijn als tussen Christus en de Kerk: "Daarom zal een mens zijn vader en moeder verlaten en zal zijn vrouw aanhangen, en die twee zullen tot één vlees wezen. Deze verborgenheid is groot, doch ik zeg dit, ziende op Christus en de gemeente". Met Christus zijn wij door de heiligmakende genade verbonden. De eenheid tussen Christus en de Kerk is dus zeer groot. Daarom noemt hij het een grote verborgenheid. De zwakke menselijke natuur is uit zichzelf niet in staat om het huwelijk van deze eenheid een evenbeeld te doen zijn, maar heeft daartoe Gods genade nodig. Hieruit besluit men, dat Paulus hier insinueert, zonder het nadrukkelijk te zeggen, dat Christus aan de huwelijksband der christenen genade verbonden heeft. De innige eenheid hiervan is dan een teken, dat God zijn genade verleent, zonder welke zij niet mogelijk is, en derhalve het sluiten van de huwelijksband een sacrament. Meer dan een insinuatie is het echter niet, zekerheid verschaft alleen de Overlevering. Toen de Protestanten hun mening, dat er maat twee sacramenten zijn, aan de schismatieke Griekse Kerk wilden opdringen, in plaats van zeven, werd dit door de schismatieke Griekse kerkvergaderingen van 1638 en 1642 te Constantinopel veroordeeld, en heel het schismatieke Oosten bezit nog onze zeven sacramenten tot op de huidige dag. Wanneer deze niet op de Overlevering steunden, zouden zij ze niet op gezag alleen van de Katholieke Kerk, waarvan zij zich afgescheiden hadden, behouden hebben.

• H.Augustinus in "In Joannis evangelium tractatus", 9, 2: "Daarom kwam de Heer derhalve, toen Hij daartoe uitgenodigd was, ter bruiloft, opdat de echtelijke zuiverheid versterkt zou worden, en het sacrament des huwelijks aan de dag zou treden; want de bruidegom van die bruiloft verzinnebeelde de persoon des Heren, tot wie gezegd werd: Gij hebt de goede wijn tot nu toe bewaard. De goede wijn heeft Christus immers tot nu bewaard, namelijk in zijn evangelie."

• In "De nuptiis et concupiscentia", 1, 10, 11: "Ook een sacrament des huwelijks wordt aan de gehuwde gelovigen toevertrouwd, waarom de apostel zegt: "Mannen, hebt uw vrouwen lief, zoals ook Christus de Kerk heeft liefgehad"(Ef. 5:25); het doel van dit sacrament is ongetwijfeld, dat man en vrouw, zolang zij leven, onafscheidelijk in de echt verbonden blijven, en het niet geoorloofd zij, tenzij in geval van overspel, dat de echtgenoten van elkander gescheiden worden."

Bron: http://www.stpiusx.be/protestantse-opwerpingen-tegen-de-katholieke-kerk (met toestemming overgenomen)

7 opmerkingen:

Rosalie zei

Goede inspiratie voor mijn eigen huwelijksfeest, dank!

Hugo Bos zei

In voorbereiding op een huwelijk zijn deze artikelen misschien ook nuttig: http://isereengod.blogspot.nl/2012/07/waarom-de-kerk-en-voor-het-leven.html
En deze:
http://isereengod.blogspot.nl/2012/05/waartoe-seksualiteit-dient.html
Gods zegen over uw Huwelijk gewenst.
Hugo

john logan zei

Dit was weer een heel sterk artikel. Lutheranen stelden in de Apology of the Augsburg Confession dat het huwelijk al ingesteld was voor Christus aan het begin der tijden. Dit is juist, maar na de zondeval verloor met de genade en het juiste begrip van het huwelijk. Dit is waarom Christus het sacrament van het huwelijk moest herstellen en waarom het zijn genade vereiste.

Overigens geloof ik dat Jezus zijn woorden tegen de Sadduceeën niet letterijk genomen moeten worden als of er geen huwelijk in de pure vorm is in het koninkrijk van God. De Sadduceeën begrepen het huwelijk niet, en verwezen naar het materialistische, tijdelijke en wettelijk huwelijk. Het huwelijk van God bestond echter al voor de zondeval. Bepaalde vroege hristenen geloofden ook dat kuise huwelijken met vele kinderen, die niet sterven of gebreken hebbe, zonder pijn of verdriet, een van de zegeningen van het volgende leven waren. Dit is denk ik een sterke troost van maagden, weduwen, enzovoort, die het moeilijk met hun kruis hebben.

Franciscus maakte dit kruis nog zwaarder door in Amoris te stellen dat het Celibaat niet beter is dan het huwelijk. Terwijl het Concilie van Trente onfeilbaar verklaarde dat als je niet gelooft dat het celibaat beter is dan het huwelijk dat je vervloekt bent. Tegeklijkertijd interpreteerde hij de woorden van Jezus wel letterlijk. Ik vraag me af waarom er geen huwelijk in het volgende leven is als het celibaat niet beter is zoals Trene onfeilbaar verklaarde? Blijkbaar hebben mensen die in dit leven niiet de zegeningen van het huwelijk ervaren, niet alleen geen huwelijk in het volgende leven maar ze zijn er ook niet heiliger voor. Een kruis zonder waarde, dat iedereen moet dragen in het volgende leven, mar sommigen in dit leven.

john logan zei

Heer is ook en citaat in het Engels van Ignatius een leerling van Johannes. Hij geeft vind ik een hele sterke vroege weergaven van het Katholieke begrip van het sacrament van het huwelijk.


" Flee wicked arts; but all the more discourse regarding them. Speak to my sisters, that they love in our Lord, and that their husbands be sufficient for them in the flesh and spirit. Then, again, charge my brethren in the name of our Lord Jesus Christ, that they love their wives, as our Lord His Church. If any man is able in power to continue in purity, to the honour of the flesh of our Lord, let him continue so without boasting; if he boasts, he is undone; if he become known apart from the bishop, he has destroyed himself. It is becoming, therefore, to men and women who marry, that they marry with the counsel of the bishop, that the marriage may be in our Lord, and not in lust. Let everything, therefore, be [done] for the honour of God."
Ignatius of Antioch,To Polycarp,5(A.D. 110),in ANF,I:100

Hugo Bos zei

Het is inderdaad zeer ernstig dat meer en meer het celibaat gelijkgesteld wordt met het Huwelijk of zelfs eraan onderschikt gemaakt wordt. Die neiging is ook te zien in de zogenaamde Theologie van het Lichaam van de H. paus Johannes Paulus II.

john logan zei

Dit leekt een problem geweest te zijn sinds het Tweede Vaticaanse Concilie. Dit is ironisch aangezien in tegenstelling tot wat vaak gezegd word, Jan Hus het celibaat als de hoogste roeping zag. Hij verwees uiteraard naar het voorbeeld van Christus, en dat van de heilige moeder, (Hus geloofde net als Luther, Zwingli en Calvijn in de eeuwige maagdelijkheid van Maria). Jezus en Maria zijn de nieuwe Adam en Eva, verwekt zonder zonden. De twee meest heilige mensen en allebei waren eeuwig maagd.

Het is vergelijkbaar met gezond eten gelijk stellen aan vasten, of de natuurlijke dood aan het martelaarschap.

Hugo Bos zei

Mooie vergelijkingen die het punt veel verhelderen. Dank voor deze reactie.